Poniższe tłumaczenie rozdziału o szablach i pałaszach bez złożonych opraw jest kolejnym z szeregu tłumaczeń mających na celu przedstawienie ówczesnego rozumienia broni krzywej w tym regionie.
Poniższe tłumaczenie ustępu z podręcznika Johan Adolf Ludwig Wernera pt. Versuch einer theoretishen anweisung zur Fechtkunst im Hiebe, napisanego w Lipsku w 1824. Dotyczy ono różnic między szermierką bronią kawaleryjską (głownie szablą) a typowym pojedynkowym haurappierem.
Jest to pierwszy w zamieszczonych tekstów na ten temat, który przedstawia najbardziej nowoczesne (dla ówczesnych) podejście do tematu, zgodnie z powoli dominujacym nurtem szermierki pojedynkowej w Europie.
Celem tego oraz kolejnych tłumaczeń, które będę tutaj zamieszczał jest porównanie różnego podejścia do szermierki w tym okresie.
Tłumaczenie krótkiego ustępu z podręcznika Wilhelma Roux, pt Anweisung Zum Hiebfechten mit graden und krummen Klingen, wydanego w 1840 w Jenie.
Rozdział ten opisuje najważniejsze różnice w wykorzystaniu krzywej szabli względem typowego pałasza (Haurappier) używanego wówczas do treningu szermierki siecznej.
Poniżej tłumaczenie całości podręcznika Ridolfo Capo Ferro z Cagli, jednego z najważniejszych pozycji literaturowych XVII wieku, dotyczących szermierki. Przetłumaczone przez Jarosława "Igłę" Domińskiego i opublikowane za jego pozwoleniem.
Co więcej, warto podkreślić, że podręcznik ten jest nie tylko ważny ze względu na tradycję rapierową. Stanowi on najważniejszy, razem z podręcznikiem Salvartore Fabrisa podręcznik szermierki dla północnej Europy. Ich twórczość wpłynęła nie tylko na całość tradycji szermierki kolnej naszego regionu,ale także na jej bazie wykreowała się cała forma nowożytnej szermierki siecznej i to nie tylko w tradycji niemieckiej.
Miłego czytania!
Artykuł prezentujący podręcznika Michała w kontekście literatury z epoki. Do ściagnięcia tylko w języku angielskim.
Miłej lektury
